چشم انداز پروژه های ذخیره سازی انرژی در مقیاس بزرگ در آلمان چیست؟

 

 

 

در طول سه سال گذشته، بازار ذخیره‌سازی انرژی آلمان{0}}از کمتر از 1 گیگاوات به ظرفیت پیش‌بینی‌شده بیش از 2 گیگاوات تا پایان سال 2025 رسیده است. با افزایش سرعت نصب‌های سالانه جدید، ذخیره‌سازی انرژی به‌طور محکم خود را به‌عنوان یک-کلاس دارایی درجه یک نهادی{{5}با پشتوانه یک پروژه خط لوله روشن، تقاضای سرمایه‌ای در دسترس، تثبیت کرده است. ذینفعان همچنان به وزن گیری ادامه می دهندمزایا و معایب سیستم ذخیره انرژی باتریاز جمله مزایای عملکرد در برابر خطرات احتمالی مانند آتش‌سوزی باتری لیتیومی.

 

در حال حاضر، صرفاذخیره سازی انرژی تجاریمدل‌های درآمدی{0}}که بدون پشتیبانی قراردادهای ظرفیت کار می‌کنند-با موفقیت تأمین مالی می‌شوند. در حالی که این مدل قبلاً در بازارهایی مانند بلژیک و ایتالیا ایجاد شده است، قبلاً با عدم اطمینان قابل توجهی در آلمان مواجه شده بود. بسیاری از پروژه ها از فناوری های اثبات شده ای مانندسیستم باتری لیتیوم یون 48 ولتدر تنظیمات هیبریدی برای افزایش ماژولار بودن و ایمنی.

 

 

در مورد تامین مالی، بانک‌ها در حال حاضر به طور فعال بودجه بدهی را برای پروژه‌های صرفا تجاری تامین می‌کنند. با این حال، خطرات مرتبط در شرایط تامین مالی منعکس شده است. این شرایط معمولاً شامل پذیرش ساختارهای بدهی «مینی-مجوز، نسبت‌های پوشش خدمات بدهی سخت‌تر، و بررسی دقیق مفروضات درآمدی است. همانطور که پروژه‌های بیشتری آنلاین می‌شوند و سوابق عملیاتی را جمع می‌کنند، انتظار می‌رود ساختارهای تامین مالی به تدریج به سمت بدهی‌های بلندمدت- تکامل یابد. از نظر تحویل پروژه، مدل «چند-قراردادی-که عرضه سیستم ذخیره انرژی را از تراز--قراردادهای ساخت و ساز نیروگاه (BOP) جدا می‌کند-به دلیل کارآمدی هزینه و انعطاف‌پذیری آن مورد توجه قرار می‌گیرد. با این حال، این رویکرد از صاحبان پروژه می‌خواهد که دارای تخصص فنی کافی برای مدیریت مؤثر ریسک‌های مرتبط باشند.

 

از نظر سیاست، قراردادهای اتصال انعطاف پذیر به شبکه نویدی را برای کوتاه کردن جدول زمانی دسترسی به شبکه در حال حاضر طولانی می دهد. با این حال، فقدان استانداردسازی مستلزم مذاکرات جداگانه با هر اپراتور شبکه مجزا است-که ممکن است محدودیت‌هایی را اعمال کند که بر دوام اقتصادی پروژه تأثیر منفی بگذارد. عقب ماندگی اتصال به شبکه تنها بزرگترین گلوگاه ساختاری است که مانع استقرار ذخیره انرژی می شود. پیشنهادهای اصلاحی اخیر-مانند معرفی رویه‌های ارزیابی بلوغ پروژه، مهلت‌های پاسخگویی الزام‌آور، و دیجیتالی‌سازی فرآیندهای اتصال به شبکه{4}}نماینده گام‌هایی در جهت درست است. با این حال، آنها فقط بهبودهای تدریجی را تشکیل می دهند تا اصلاحات اساسی ساختاری.