باتری های لیتیومی برای سیستم خورشیدی خانگی

یک اینورتر جریان مستقیم (DC) را به جریان متناوب (AC) تبدیل می کند. اگر ولتاژ DC کم باشد، توسط یک ترانسفورماتور AC تقویت می شود تا ولتاژ و فرکانس AC استاندارد به دست آید. برای اینورترهای با ظرفیت بزرگ، به دلیل ولتاژ باس DC بالا، خروجی AC معمولاً برای رسیدن به 220 ولت نیازی به ترانسفورماتور ندارد. در اینورترهای با ظرفیت متوسط- و-، چون ولتاژ DC کمتر است، مانند 12 ولت یا 24 ولت، باید یک مدار تقویت کننده طراحی شود.

اینورترهای با ظرفیت متوسط- و-معمولاً دارای سه نوع مدار هستند: اینورترهای فشار-کشش، کامل-پل و{4}}با فرکانس بالا{4}}. در یک مدار فشار-کشش، دوشاخه خنثی ترانسفورماتور تقویت کننده به منبع تغذیه مثبت وصل می شود. دو ترانزیستور قدرت به طور متناوب برای خروجی برق AC کار می کنند. از آنجایی که ترانزیستورهای قدرت به یک زمین مشترک متصل هستند، مدارهای درایو و کنترل ساده هستند. علاوه بر این، ترانسفورماتور دارای اندوکتانس نشتی خاصی است که جریان مدار کوتاه را محدود می‌کند و در نتیجه قابلیت اطمینان مدار را بهبود می‌بخشد. معایب آن استفاده کم ترانسفورماتور و توانایی ضعیف در هدایت بارهای القایی است.

مدار کامل -پل اینورتر بر معایب مدار فشار-کشش غلبه می‌کند. ترانزیستورهای قدرت، عرض پالس خروجی را تنظیم می‌کنند و مقدار مؤثر ولتاژ AC خروجی بر این اساس تغییر می‌کند. از آنجایی که این مدار دارای یک حلقه آزاد است، شکل موج ولتاژ خروجی حتی با یک بار القایی نیز تحریف نخواهد شد. عیب این مدار این است که ترانزیستورهای قدرت بازوهای پل بالایی و پایینی به هم متصل نیستند، بنابراین باید از مدار درایو اختصاصی یا منبع تغذیه ایزوله استفاده شود. علاوه بر این، برای جلوگیری از هدایت همزمان بازوهای پل بالا و پایین، باید مداری-خاموش-قبل از-روشن{9}}طراحی طراحی شود، یعنی باید یک زمان مرده تنظیم شود که ساختار مدار را نسبتاً پیچیده می‌کند.

کاربرد باتری‌های پشتیبان{0} در مراکز داده شامل موارد زیر است:

صلاحیت محصول

نصب کنید

بسته بندی

درباره ما

شما هم ممکن است دوست داشته باشید